tel. 42-630-77-22 / kom. 790-50-70-80

Implantologia

 

Implanty zębowe

Nieuzupełniane braki zębowe mogą powodować ból, trudności z trawieniem pokarmów, a także zmianę zgryzu spowodowaną przesuwaniem zębów. Ponadto rozległe ubytki w uzębieniu niekorzystnie zmieniają rysy twarzy – powodują zanik dziąsła oraz kości, w konsekwencji czego skóra twarzy traci naturalne podparcie i wiotczeje.

Najlepszym sposobem na to, aby pozbyć się tego typu kłopotów, jest uzupełnienie braków w uzębieniu. Można tego dokonać za pomocą konwencjonalnych uzupełnień protetycznych lub za pomocą leczenia implantologicznego. Warto jednak podkreślić, iż tytanowe implanty są zdecydowanie lepszym rozwiązaniem niż mosty protetyczne bądź stałe i ruchome protezy.

Stabilne, funkcjonalne i trwałe

Implanty stanowią doskonałą alternatywę dla utraconych zębów: zastępują korzeń zęba, gdyż są na trwałe umieszczone w kości szczęki lub żuchwy.

W przeciwieństwie do ruchomych protez są także bardziej stabilne, dzięki czemu poprawiają higienę jamy ustnej, ułatwiają jedzenie oraz zapewniają lepszą wymowę. Ponadto podczas ich wszczepiania nie trzeba szlifować sąsiednich zębów.

Jak zbudowany jest implant zębowy

Implanty stomatologiczne są najczęściej wykonane z tytanu, materiału z jednej strony charakteryzującego się wysoką biozgodnością, z drugiej – wytrzymałego i odpornego na korozję. Swoim wyglądem przypominają niewielką śrubkę o kształcie mniej lub bardziej zbliżonym do kształtu korzenia zębowego. Obecnie w implantologii stosuje się wszczepy jednoczęściowe oraz dwuczęściowe.

Implant jednoczęściowy – składa się ze śruby, która po wprowadzeniu w kość szczęk wystaje ponad linię dziąsła. Bezpośrednio na wystającą część stomatolog nakłada koronę lub inne uzupełnienie protetyczne.

Natomiast implant dwuczęściowy zbudowany jest z części śródkostnej (tzw. implantu właściwego), przykręcanego do śrubki łącznika (zwanego też wspornikiem) oraz mocowanej do łącznika korony.

Stabilne, funkcjonalne i trwałe

Implanty stanowią doskonałą alternatywę dla utraconych zębów: zastępują korzeń zęba, gdyż są na trwałe umieszczone w kości szczęki lub żuchwy.

W przeciwieństwie do ruchomych protez są także bardziej stabilne, dzięki czemu poprawiają higienę jamy ustnej, ułatwiają jedzenie oraz zapewniają lepszą wymowę. Ponadto podczas ich wszczepiania nie trzeba szlifować sąsiednich zębów.

Jak przebiega leczenie?

Zazwyczaj leczenie implantologiczne składa się z dwóch etapów. Najpierw lekarz umieszcza w kości tytanowy implant, natomiast po zakończonym okresie gojenia mocuje koronę zęba na implantach.

Zabieg przeprowadzany jest przez implantologa lub w asyście chirurga. Za przygotowanie odbudowy protetycznej odpowiedzialny jest protetyk.

Zabiegi tego typu są przeprowadzane w znieczuleniu miejscowym. Każdy poprzedzony jest wizytą przygotowawczą, zebraniem wywiadu od pacjenta i analizą badania tomograficznego CBCT.

Więcej na ten temat można przeczytać na stronie

www.jaknaturalnezeby.pl

Na czym polega proces osteointegracji?

Po wszczepieniu implantu do kości następuje zjawisko osteointegracji. Polega ono na trwałym – biologicznym oraz mechanicznym – połączeniu tytanowego wszczepu z kością. Ponieważ nasz organizm traktuje tytan jak tkankę właściwą, kość narasta bezpośrednio na implancie. Proces ten zwykle trwa od 3 do 8 miesięcy i pozwala na pełne ustabilizowanie implantu. Istnieją określone warunki kliniczne umożliwiające prawidłową osteointegrację. Po pierwsze, dentysta musi przeprowadzić zabieg w jak najmniej urazowy sposób. Po drugie, implant musi zostać umieszczony w kości w precyzyjnie wyznaczonym miejscu – takim, które zapewni mu pierwotną stabilność. Po trzecie, w okresie tzw. wgajania, sztuczny korzeń nie powinien podlegać obciążeniom funkcjonalnym.

Jednak w ostatnim czasie implantolodzy coraz częściej skłaniają się do wniosku, iż szybkie  obciążenie implantu ma pewne zalety, stymuluje bowiem szybszy  proces gojenia się kości.

Nasze Prace

Pacjent 1

                        przed leczeniem                                                            z szablonami                                                              po leczeniu

Pacjent 2

                       przed leczeniem                                                                      z szablonami                                                                        po leczeniu

 

 

Pacjenci pytają, my odpowiadamy:

W jaki sposób implant łączy się z kością?

Powierzchnię implantu pokrywa rozpylona plazma tytanowa lub hydroksyapatyt – porowata substancja bioceramiczna, która stymuluje wrastanie żywej tkanki kostnej, dzięki czemu implant ulega ścisłemu połączeniu z kością żuchwy lub szczęki.

Czy zanik kości szczęki uniemożliwia wszczepienie implantów?

Do zaniku kości szczęki dochodzi najczęściej w przypadku utraty zębów.  Pozbawiona stymulacji kość wyrostka zębodołowego stopniowo staje się coraz cieńsza, a dno zatoki samoistnie się obniża. Z czasem grubość kości staje się zbyt mała, aby można było w nią wprowadzić choćby najkrótsze implanty (ich końce znalazłyby się w świetle zatoki szczękowej, co mogłoby doprowadzić do przewlekłego stanu zapalnego i stwarzało konieczność usunięcia implantów). Rozwiązaniem w takiej sytuacji jest zabieg podniesienia dna zatoki, połączony ze sterowaną regeneracją kości.

Implant czy proteza? Która metoda jest lepsza?

Implant umożliwia trwałe odtworzenie ubytków zębowych i pozwala na uniknięcie problemów, które pojawiają się przy tradycyjnych uzupełnieniach protetycznych (szlifowanie zębów, wyjmowanie protez itp.).

Implant nie tylko zapewnia estetyczny wygląd, nie tylko przywraca swobodę mówienia oraz piękny uśmiech, lecz również odtwarza fizjologiczną funkcjonalność naturalnego uzębienia. Umożliwia przenoszenie siły żucia na kości szczęki lub żuchwy i w ten sposób hamuje proces resorpcji (resorpcja to inaczej powolne wchłanianie składników mineralnych kości, z czasem prowadzące do jej zaniku). Ponadto implanty stomatologiczne są stabilne i wygodne, nie trzeba ich co jakiś czas wymieniać i – przy przestrzeganiu zasad higieny jamy ustnej – służą pacjentowi przez całe życie.

W jaki sposób palenie papierosów wpływa na implant?

Zdarza się, że lekarz dentysta definitywnie odstępuje od zabiegu implantacji po stwierdzeniu u pacjenta silnego uzależnienia od tytoniu. Powód takiej decyzji jest prosty – zawarta w papierosach nikotyna w znacznym stopniu upośledza mikrokrążenie, a w rezultacie powoduje gorsze ukrwienie kości, to zaś może zahamować proces osteointegracji implantu. Jednocześnie nikotyna pogarsza zdolności regeneracji tkanek, co w przypadku implantów może znacznie wydłużyć etap gojenia lub spowodować różne powikłania (np. stan zapalny w obrębie jamy ustnej).

Czy warto wszczepiać implanty w przypadku całkowitej utraty zębów?

Warto. Współczesna implantologia może pomóc również pacjentom z całkowitym bezzębiem. Najlepszym rozwiązaniem jest w takim przypadku stały most protetyczny, wsparty na odpowiedniej liczbie implantów. Dzięki wszczepionym implantom dentysta może odtworzyć pełny łuk zębowy, doskonale imitujący naturalne uzębienie.

Przeciwwskazania do wszczepiania implantów

 Warto podkreślić, że implanty przyjmują się bez większych problemów u ponad 92% pacjentów leczonych tą metodą,  jednak niewielki odsetek chorych nie może skorzystać z zabiegu implantacji. Przeciwwskazaniem może być  np. ogólny stan zdrowia oraz wiek pacjenta lub jego przynależność do grupy podwyższonego ryzyka (alkoholizm, narkomania, nikotynizm).

Zabieg implantacji mogą również uniemożliwić przeciwwskazania typowo stomatologiczne, np. niewystarczające wymiary i stan wyrostka kostnego.

 

 

Przeciwwskazania bezwzględne do implantacji zębów

Są to czynniki, które nie pozwalają na przeprowadzenie zabiegu. Należą do nich poważne schorzenia ogólnoustrojowe, takie jak: zaburzenia hematologiczne, ciężka, nieustabilizowana cukrzyca, AIDS, choroby nowotworowe, nadciśnienie, osteoporoza, ciężkie choroby psychiczne.

 Wielu lekarzy stomatologów rezygnuje również z przeprowadzenia zabiegu wszczepiania implantów w przypadku stwierdzenia u pacjenta alergii, chorób reumatologicznych, a także ciężkich chorób nerek i wątroby.

Jednak nie tylko choroby układowe wykluczają możliwość leczenia implantologicznego. Niekiedy czynnikiem, który dyskwalifikuje pacjenta, jest również zła higiena jamy ustnej (połączona z brakiem nawyków higienicznych, w opinii lekarza nie rokującym żadnej poprawy).

 

Przeciwwskazania względne do implantacji zębów

Do przeciwwskazań względnych zaliczamy te wszystkie czynniki, które aczkolwiek stwarzają duże ryzyko powikłań, jednak nie przekreślają możliwości przeprowadzenia zabiegu. W przypadku przeciwwskazań względnych każdorazowo decyzję podejmuje lekarz, który indywidualnie ocenia poszczególny przypadek. Do przeciwwskazań względnych należą:

  • zanik kości szczęki (konieczna wcześniejsza odbudowa kości),
  • ciąża,
  • dająca się ustabilizować cukrzyca,
  • choroby dziąseł i przyzębia, zaburzenia zgryzu,
  • zaniki kostne szczęki i żuchwy,
  • wiek pacjenta ( poniżej 16 roku życia).